تا کی اندر دام وصل آرم تذروی خوش خرام           در کمینم و انتظار وقت فرصت می کنم

واعظ ما بوی حق نشنید بشنو این سخن            در حضورش نیز می گویم نه غیبت می کنم

با صبا افتان و خیزان می روم تا کوی دوست          وز رفیقان ره اسمتداد همت می کنم

خاک کویت زحمت ما برنتابد بیش از این               لطف ها کردی بتا تخفیف زحمت می کنم

زلف دلبر دام راه و غمزه اش تیر بلاست               یاد دار ای دل که چندینت نصیحت می کنم

دیده بد بین بپوشان ای کریم عیب پوش              زین دلیری ها که من در کنج خلوت می کنم

                                      حافظم در مجلسی دردی کشم در محفلی

                                      بنگر این شوخی که چون با خلق صنعت می کنم